Por encima del fondo: la función pragmática de la ironía en "Doble fondo" de Goran Stefanovski
DOI:
https://doi.org/10.30827/meslav.24.34467Palabras clave:
ironía, pragmática, interpretación, comunicación, críticaResumen
La ironía constituye una herramienta poderosa para representar categorías sociales, políticas y personales complejas. Favorece el conflicto, resalta la disonancia dentro de las estructuras sociales, añade subtexto al desarrollo de los personajes y moldea la perspectiva del público. Así, la ironía no es solo un acto de habla mediante el cual el emisor transmite intenciones específicas, sino también un medio de comunicación con la audiencia. Este estudio examina la función de la ironía en la obra Doble fondo de Goran Stefanovski y propone la aplicación de teorías pragmáticas al análisis literario. Aborda las siguientes preguntas: ¿Cómo se comunica Stefanovski con la audiencia? ¿De qué manera la ironía revela las intenciones de los hablantes? La muestra seleccionada es la obra Doble fondo, que presenta una abundante presencia de enunciados irónicos con diversas funciones. El análisis se basa en un estudio cualitativo de contenido mediante codificación, análisis del discurso y un enfoque interpretativo-inductivo. Los hallazgos indican que la ironía en la obra de Stefanovski cumple funciones como: burlarse, provocar reacciones, expresar puntos de vista, comentar situaciones, mostrar fingimiento y criticar. Además, el enfoque multidisciplinario para analizar textos literarios ha demostrado ser altamente productivo.
Descargas
Citas
Al-Hindawi, F. H., & Saffah, M. D. (2019). Literary pragmatics. Arab World English Journal (AWEJ), 10(2), 394–408. https://dx.doi.org/10.24093/awej/vol10no2.30. DOI: https://doi.org/10.24093/awej/vol10no2.30
Atkinson, J. M., & Heritage, J. (1984). Structures of social action: Studies in conversation analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
Austin, J. L. (1962). How to do things with words. Oxford: Oxford University Press.
Black, E. (2006). Pragmatic stylistics. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Blakemore, D. (1992). Understanding utterances. Oxford: Blackwell.
Chapman, S. (2011). Pragmatics. London: Palgrave Macmillan. DOI: https://doi.org/10.1007/978-0-230-34519-5
Charmaz, K. (2014). Grounded theory in global perspective: Reviews by international researchers. Qualitative Inquiry, 20(9) 1074–1084. DOI: https://doi.org/10.1177/1077800414545235
Clark, H. H., & Gerrig, J. R. (1984). On the pretense theory of irony. Journal of Experimental Psychology, 113(1), 121–126. DOI: https://doi.org/10.1037/0096-3445.113.1.121
Culpeper, J. (2001). Language and characterisation: People in plays and other Texts. New York: Routledge.
Fish, S. (1980). Is There a text in this class? Cambridge: Harvard University Press.
Foucault, M. (1972). The archaeology of knowledge and the discourse on language. US: Pantheon Books.
Gentles, J. S., Charles, K., Ploeg, J., & McKibbon, A. (2015). Sampling in qualitative research: insights from an overview of the methods literature. The Qualitative Report, 20(11), 1772–1789. DOI: https://doi.org/10.46743/2160-3715/2015.2373
Gill, R. (2000). Discourse analysis. In: Martin W. Bauer and George Gaskell, eds. Qualitative researching with text, image and sound: A practical handbook (pp. 172–190). London: SAGE Publications. DOI: https://doi.org/10.4135/9781849209731.n10
Grice, P. (1989). Studies in the way of words. Harvard: Harvard University Press.
Haiman, J. (1998). Talk is cheap: Sarcasm, alienation, and the evolution of language. Oxford: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/oso/9780195115246.001.0001
Hardie, А. (2016). Corpus linguistics. In Keith Allan, ed., The Routledge handbook of linguistics (pp. 502–515). Routledge.
Harding, T., & Whitehead, D. (2016). Analyzing data in qualitative research. In: Schneider, Z. & Whitehead, D. (eds.), Nursing and midwifery research: methods and appraisal for evidence-based practice, 5th ed.,. ch. 8. Elsevier.
Leech, G., & Short, M. (2007). Style in fiction. London: Pearson Education.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Beverly Hills, CA: Sage. DOI: https://doi.org/10.1016/0147-1767(85)90062-8
Mey, J. (1999). When voices clash. Berlin: Mouton de Gruyter. DOI: https://doi.org/10.1515/9783110801415
Miller, J. H. (2005). Literature as conduct. New York: Fordham University Press. DOI: https://doi.org/10.5422/fso/9780823225378.001.0001
Ohmann, R. (1971). Speech acts and the definition of literature. Pennsylvania: Penn State University Press.
Schreier, M. (2012). Qualitative content analysis in practice. London: Sage. DOI: https://doi.org/10.4135/9781529682571
Sequeiros, X. R. (2011). On irony and pragmatics. UK: University of St Mark & St John.
Searle, J. (1979). Expression and meaning. Cambridge: Cambridge University Press. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511609213
Sperber, D., & Wilson, D. (1995). Relevance: Communication & cognition. Oxford: Blackwell.
Yin, R. K. (2011). Qualitative research from start to finish. The Guilford Press.
Van Dijk, T. A. (1980). The pragmatics of literary communication. University of Amsterdam.
Дикро, О., Тодоров Ц. (1994). Енциклопедиски речник на науките за јазикот. Скопје: Детска радост.
Кусевска. M., Бужаровска, E. (2020). Прагматика: Јазик и комуникација. Скопје: Aрс либрис.
Descargas
Publicado
Cómo citar
Número
Sección
Licencia
Derechos de autor 2025 Violeta Janusheva, Eva Neshkoska

Esta obra está bajo una licencia internacional Creative Commons Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0.
Los autores conservan los derechos de autor sobre sus trabajos y garantizan a la revista el derecho de ser la primera publicación del mismo. Los artículos se publican bajo la licencia Creative Commons Atribución-NoComercial 4.0 Internacional (CC BY-NC-SA 4.0), lo que permite a los lectores y otros investigadores copiar, redistribuir, remezclar, transformar y construir a partir del material, siempre que se respeten las condiciones establecidas.






